هندوستان رفتند ، و بابت پرستان به جنگ پرداختند و به تبليغ احكام اسلامى مشغول شدند ، سلطان محمود غزنوى چند مرتبه به هندوستان لشكر كشيد و تا كجرات پيش رفت و شهر معروف « سومنات » را گرفت و بت خانه آن را ويران ساخت . پس از غزنويان غوريان در هندوستان سلطنت مستقلى پايه‌گذارى گردند و دهلى را براى اولين بار مركز حكومت اسلامى قرار دادند در زمان غوريان اسلام در نواحى شمالى هند پيش رفت شهرهاى زيادى در تصرف حكام مسلمان قرار گرفت . پس از غوريان چند نفر از غلامان آنها بنام شمس الدين التتمش و غياث الدين بلبن در دهلى به سلطنت رسيدند ، و سپس چند تن از خلج‌ها و لودىها و فيروز شاه و محمد تغلق حكومت را در دست گرفتند ، سرانجام در قرن نهم هجرى ظهير الدين محمّد بابر به هند لشكر كشيد و حكام محلى را بر افكند و سلطنت بزرگى تشكيل داد ، سلطنت تيموريان تا تسلط اروپائيان در هند دوام كرد . در قرن دهم هنگامى كه سلسله صفويه در ايران سلطنت ميكردند گروهى از ايرانيان مهاجر در هندوستان مركزى و جنوبى حكومت‌هاى محلى تاسيس كردند ، و اينان عبارت بودند از : قطبشاهيان منطقه دكن و عادل شاهيان بيجاپور ، و عدل شاهيان احمدنگر اين ايرانيان در حدود يك صد و پنجاه سال در جنوب هند سلطنت كردند و سرانجام بدست اورنگ زيب منقرض شدند .